जनमेजय़ उवाच:
भगवन्काम्यकात्पार्थे गते मे प्रपितामहे |
१ क
जनमेजय़ उवाच:
पाण्डवाः किमकुर्वन्त तमृते सव्यसाचिनम् ||
१ ख
जनमेजय़ उवाच:
स हि तेषां महेष्वासो गतिरासीदनीकजित् |
२ क
जनमेजय़ उवाच:
आदित्यानां यथा विष्णुस्तथैव प्रतिभाति मे ||
२ ख
जनमेजय़ उवाच:
तेनेन्द्रसमवीर्येण सङ्ग्रामेष्वनिवर्तिना |
३ क
जनमेजय़ उवाच:
विनाभूता वने वीराः कथमासन्पितामहाः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गते तु काम्यकात्तात पाण्डवे सव्यसाचिनि |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वभूवुः कौरवेय़ास्ते दुःखशोकपराय़णाः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आक्षिप्तसूत्रा मणय़श्छिन्नपक्षा इव द्विजाः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अप्रीतमनसः सर्वे वभूवुरथ पाण्डवाः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वनं च तदभूत्तेन हीनमक्लिष्टकर्मणा |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुवेरेण यथा हीनं वनं चैत्ररथं तथा ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमृते पुरुषव्याघ्रं पाण्डवा जनमेजय़ |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मुदमप्राप्नुवन्तो वै काम्यके न्यवसंस्तदा ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणार्थे पराक्रान्ताः शुद्धैर्वाणैर्महारथाः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निघ्नन्तो भरतश्रेष्ठ मेध्यान्वहुविधान्मृगान् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नित्यं हि पुरुषव्याघ्रा वन्याहारमरिन्दमाः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विप्रसृत्य समाहृत्य व्राह्मणेभ्यो न्यवेदय़न् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं ते न्यवसंस्तत्र सोत्कण्ठाः पुरुषर्षभाः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अहृष्टमनसः सर्वे गते राजन्धनञ्जय़े ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ विप्रोषितं वीरं पाञ्चाली मध्यमं पतिम् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्मरन्ती पाण्डवश्रेष्ठमिदं वचनमव्रवीत् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विवाहुर्वहुवाहुना |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तमृते पाण्डवश्रेष्ठं वनं न प्रतिभाति मे |
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शून्यामिव च पश्यामि तत्र तत्र महीमिमाम् ||
१२ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
वह्वाश्चर्यमिदं चापि वनं कुसुमितद्रुमम् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न तथा रमणीय़ं मे तमृते सव्यसाचिनम् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नीलाम्वुदसमप्रख्यं मत्तमातङ्गविक्रमम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तमृते पुण्डरीकाक्षं काम्यकं नातिभाति मे ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्य स्म धनुषो घोषः श्रूय़तेऽशनिनिस्वनः |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न लभे शर्म तं राजन्स्मरन्ती सव्यसाचिनम् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा लालप्यमानां तां निशम्य परवीरहा |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीमसेनो महाराज द्रौपदीमिदमव्रवीत् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मनःप्रीतिकरं भद्रे यद्व्रवीषि सुमध्यमे |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तन्मे प्रीणाति हृदय़ममृतप्राशनोपमम् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्य दीर्घौ समौ पीनौ भुजौ परिघसंनिभौ |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मौर्वीकृतकिणौ वृत्तौ खड्गाय़ुधगदाधरौ ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
निष्काङ्गदकृतापीडौ पञ्चशीर्षाविवोरगौ |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तमृते पुरुषव्याघ्रं नष्टसूर्यमिदं वनम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यमाश्रित्य महावाहुं पाञ्चालाः कुरवस्तथा |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुराणामपि यत्तानां पृतनासु न विभ्यति ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्य वाहू समाश्रित्य वय़ं सर्वे महात्मनः |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मन्यामहे जितानाजौ परान्प्राप्तां च मेदिनीम् ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमृते फल्गुनं वीरं न लभे काम्यके धृतिम् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शून्यामिव च पश्यामि तत्र तत्र महीमिमाम् ||
२२ ख
नकुल उवाच:
य उदीचीं दिशं गत्वा जित्वा युधि महावलान् |
२३ क
नकुल उवाच:
गन्धर्वमुख्याञ्शतशो हय़ाँल्लेभे स वासविः ||
२३ ख
नकुल उवाच:
राजंस्तित्तिरिकल्माषाञ्श्रीमाननिलरंहसः |
२४ क
नकुल उवाच:
प्रादाद्भ्रात्रे प्रिय़ः प्रेम्णा राजसूय़े महाक्रतौ ||
२४ ख
नकुल उवाच:
तमृते भीमधन्वानं भीमादवरजं वने |
२५ क
नकुल उवाच:
कामय़े काम्यके वासं नेदानीममरोपमम् ||
२५ ख
सहदेव उवाच:
यो धनानि च कन्याश्च युधि जित्वा महारथान् |
२६ क
सहदेव उवाच:
आजहार पुरा राज्ञे राजसूय़े महाक्रतौ ||
२६ ख
सहदेव उवाच:
यः समेतान्मृधे जित्वा यादवानमितद्युतिः |
२७ क
सहदेव उवाच:
सुभद्रामाजहारैको वासुदेवस्य संमते ||
२७ ख
सहदेव उवाच:
तस्य जिष्णोर्वृसीं दृष्ट्वा शून्यामुपनिवेशने |
२८ क
सहदेव उवाच:
हृदय़ं मे महाराज न शाम्यति कदाचन ||
२८ ख
सहदेव उवाच:
वनादस्माद्विवासं तु रोचय़ेऽहमरिन्दम |
२९ क
सहदेव उवाच:
न हि नस्तमृते वीरं रमणीय़मिदं वनम् ||
२९ ख