वैशम्पाय़न उवाच:
एतत्सर्वमनुध्यात्वा आत्मनश्च व्यतिक्रमम् |
५० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शिवेन पाण्डवान्ध्याहि नमस्ते भरतर्षभ ||
५० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जानासि च महावाहो धर्मराजस्य या त्वय़ि |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भक्तिर्भरतशार्दूल स्नेहश्चापि स्वभावतः ||
५१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एतच्च कदनं कृत्वा शत्रूणामपकारिणाम् |
५२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दह्यते स्म दिवारात्रं न च शर्माधिगच्छति ||
५२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वां चैव नरशार्दूल गान्धारीं च यशस्विनीम् |
५३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स शोचन्भरतश्रेष्ठ न शान्तिमधिगच्छति ||
५३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ह्रिय़ा च परय़ाविष्टो भवन्तं नाधिगच्छति |
५४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रशोकाभिसन्तप्तं वुद्धिव्याकुलितेन्द्रिय़म् ||
५४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्त्वा महाराज धृतराष्ट्रं यदूत्तमः |
५५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच परमं वाक्यं गान्धारीं शोककर्शिताम् ||
५५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सौवलेय़ि निवोध त्वं यत्त्वां वक्ष्यामि सुव्रते |
५६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वत्समा नास्ति लोकेऽस्मिन्नद्य सीमन्तिनी शुभे ||
५६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जानामि च यथा राज्ञि सभाय़ां मम संनिधौ |
५७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धर्मार्थसहितं वाक्यमुभय़ोः पक्षय़ोर्हितम् |
५७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उक्तवत्यसि कल्याणि न च ते तनय़ैः श्रुतम् ||
५७ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्योधनस्त्वय़ा चोक्तो जय़ार्थी परुषं वचः |
५८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शृणु मूढ वचो मह्यं यतो धर्मस्ततो जय़ः ||
५८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदिदं समनुप्राप्तं तव वाक्यं नृपात्मजे |
५९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं विदित्वा कल्याणि मा स्म शोके मनः कृथाः |
५९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डवानां विनाशाय़ मा ते वुद्धिः कदाचन ||
५९ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
शक्ता चासि महाभागे पृथिवीं सचराचराम् |
६० क
वैशम्पाय़न उवाच:
चक्षुषा क्रोधदीप्तेन निर्दग्धुं तपसो वलात् ||
६० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वासुदेववचः श्रुत्वा गान्धारी वाक्यमव्रवीत् |
६१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमेतन्महावाहो यथा वदसि केशव ||
६१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आधिभिर्दह्यमानाय़ा मतिः सञ्चलिता मम |
६२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सा मे व्यवस्थिता श्रुत्वा तव वाक्यं जनार्दन ||
६२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
राज्ञस्त्वन्धस्य वृद्धस्य हतपुत्रस्य केशव |
६३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वं गतिः सह तैर्वीरैः पाण्डवैर्द्विपदां वर ||
६३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एतावदुक्त्वा वचनं मुखं प्रच्छाद्य वाससा |
६४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रशोकाभिसन्तप्ता गान्धारी प्ररुरोद ह ||
६४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत एनां महावाहुः केशवः शोककर्शिताम् |
६५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हेतुकारणसंय़ुक्तैर्वाक्यैराश्वासय़त्प्रभुः ||
६५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
समाश्वास्य च गान्धारीं धृतराष्ट्रं च माधवः |
६६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रौणेः सङ्कल्पितं भावमन्ववुध्यत केशवः ||
६६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्त्वरित उत्थाय़ पादौ मूर्ध्ना प्रणम्य च |
६७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्वैपाय़नस्य राजेन्द्र ततः कौरवमव्रवीत् ||
६७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आपृच्छे त्वां कुरुश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः |
६८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रौणेः पापोऽस्त्यभिप्राय़स्तेनास्मि सहसोत्थितः |
६८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डवानां वधे रात्रौ वुद्धिस्तेन प्रदर्शिता ||
६८ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं गान्धार्या सहितोऽव्रवीत् |
६९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धृतराष्ट्रो महावाहुः केशवं केशिसूदनम् ||
६९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शीघ्रं गच्छ महावाहो पाण्डवान्परिपालय़ |
७० क
वैशम्पाय़न उवाच:
भूय़स्त्वय़ा समेष्यामि क्षिप्रमेव जनार्दन |
७० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राय़ात्ततस्तु त्वरितो दारुकेण सहाच्युतः ||
७० ग
वैशम्पाय़न उवाच:
वासुदेवे गते राजन्धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् |
७१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आश्वासय़दमेय़ात्मा व्यासो लोकनमस्कृतः ||
७१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वासुदेवोऽपि धर्मात्मा कृतकृत्यो जगाम ह |
७२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शिविरं हास्तिनपुराद्दिदृक्षुः पाण्डवान्नृप ||
७२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आगम्य शिविरं रात्रौ सोऽभ्यगच्छत पाण्डवान् |
७३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्च तेभ्यः समाख्याय़ सहितस्तैः समाविशत् ||
७३ ख