वैशम्पाय़न उवाच:
ततः पारिषदैश्चैव मातृभिश्च समन्वितः ||
४८ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
सा सेना नैरृती भीमा सघण्टोच्छ्रितकेतना |
४९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सभेरीशङ्खमुरजा साय़ुधा सपताकिनी |
४९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शारदी द्यौरिवाभाति ज्योतिर्भिरुपशोभिता ||
४९ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो देवनिकाय़ास्ते भूतसेनागणास्तथा |
५० क
वैशम्पाय़न उवाच:
वादय़ामासुरव्यग्रा भेरीशङ्खांश्च पुष्कलान् ||
५० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पटहाञ्झर्झरांश्चैव कृकचान्गोविषाणिकान् |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आडम्वरान्गोमुखांश्च डिण्डिमांश्च महास्वनान् ||
५१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तुष्टुवुस्ते कुमारं च सर्वे देवाः सवासवाः |
५२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जगुश्च देवगन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ||
५२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः प्रीतो महासेनस्त्रिदशेभ्यो वरं ददौ |
५३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रिपून्हन्तास्मि समरे ये वो वधचिकीर्षवः ||
५३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रतिगृह्य वरं देवास्तस्माद्विवुधसत्तमात् |
५४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रीतात्मानो महात्मानो मेनिरे निहतान्रिपून् ||
५४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वेषां भूतसङ्घानां हर्षान्नादः समुत्थितः |
५५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अपूरय़त लोकांस्त्रीन्वरे दत्ते महात्मना ||
५५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स निर्ययौ महासेनो महत्या सेनय़ा वृतः |
५६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वधाय़ युधि दैत्यानां रक्षार्थं च दिवौकसाम् ||
५६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्यवसाय़ो जय़ो धर्मः सिद्धिर्लक्ष्मीर्धृतिः स्मृतिः |
५७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
महासेनस्य सैन्यानामग्रे जग्मुर्नराधिप ||
५७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तय़ा भीमय़ा देवः शूलमुद्गरहस्तय़ा |
५८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गदामुसलनाराचशक्तितोमरहस्तय़ा |
५८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दृप्तसिंहनिनादिन्या विनद्य प्रय़यौ गुहः ||
५८ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
तं दृष्ट्वा सर्वदैतेय़ा राक्षसा दानवास्तथा |
५९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्यद्रवन्त दिशः सर्वा भय़ोद्विग्नाः समन्ततः |
५९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अभ्यद्रवन्त देवास्तान्विविधाय़ुधपाणय़ः ||
५९ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
दृष्ट्वा च स ततः क्रुद्धः स्कन्दस्तेजोवलान्वितः |
६० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शक्त्यस्त्रं भगवान्भीमं पुनः पुनरवासृजत् |
६० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आदधच्चात्मनस्तेजो हविषेद्ध इवानलः ||
६० ग
वैशम्पाय़न उवाच:
अभ्यस्यमाने शक्त्यस्त्रे स्कन्देनामिततेजसा |
६१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उल्काज्वाला महाराज पपात वसुधातले ||
६१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
संह्रादय़न्तश्च तथा निर्घाताश्चापतन्क्षितौ |
६२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथान्तकालसमय़े सुघोराः स्युस्तथा नृप ||
६२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षिप्ता ह्येका तथा शक्तिः सुघोरानलसूनुना |
६३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः कोट्यो विनिष्पेतुः शक्तीनां भरतर्षभ ||
६३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स शक्त्यस्त्रेण सङ्ग्रामे जघान भगवान्प्रभुः |
६४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दैत्येन्द्रं तारकं नाम महावलपराक्रमम् |
६४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वृतं दैत्याय़ुतैर्वीरैर्वलिभिर्दशभिर्नृप ||
६४ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
महिषं चाष्टभिः पद्मैर्वृतं सङ्ख्ये निजघ्निवान् |
६५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रिपादं चाय़ुतशतैर्जघान दशभिर्वृतम् ||
६५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ह्रदोदरं निखर्वैश्च वृतं दशभिरीश्वरः |
६६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जघानानुचरैः सार्धं विविधाय़ुधपाणिभिः ||
६६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्राकुर्वन्त विपुलं नादं वध्यत्सु शत्रुषु |
६७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुमारानुचरा राजन्पूरय़न्तो दिशो दश ||
६७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शक्त्यस्त्रस्य तु राजेन्द्र ततोऽर्चिर्भिः समन्ततः |
६८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दग्धाः सहस्रशो दैत्या नादैः स्कन्दस्य चापरे ||
६८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पताकय़ावधूताश्च हताः केचित्सुरद्विषः |
६९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
केचिद्घण्टारवत्रस्ता निपेतुर्वसुधातले |
६९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
केचित्प्रहरणैश्छिन्ना विनिपेतुर्गतासवः ||
६९ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं सुरद्विषोऽनेकान्वलवानातताय़िनः |
७० क
वैशम्पाय़न उवाच:
जघान समरे वीरः कार्त्तिकेय़ो महावलः ||
७० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वाणो नामाथ दैतेय़ो वलेः पुत्रो महावलः |
७१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्रौञ्चं पर्वतमासाद्य देवसङ्घानवाधत ||
७१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमभ्ययान्महासेनः सुरशत्रुमुदारधीः |
७२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स कार्त्तिकेय़स्य भय़ात्क्रौञ्चं शरणमेय़िवान् ||
७२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः क्रौञ्चं महामन्युः क्रौञ्चनादनिनादितम् |
७३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शक्त्या विभेद भगवान्कार्त्तिकेय़ोऽग्निदत्तय़ा ||
७३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सशालस्कन्धसरलं त्रस्तवानरवारणम् |
७४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुलिनत्रस्तविहगं विनिष्पतितपन्नगम् ||
७४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गोलाङ्गूलर्क्षसङ्घैश्च द्रवद्भिरनुनादितम् |
७५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुरङ्गगतिनिर्घोषमुद्भ्रान्तसृमराचितम् ||
७५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विनिष्पतद्भिः शरभैः सिंहैश्च सहसा द्रुतैः |
७६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शोच्यामपि दशां प्राप्तो रराजैव स पर्वतः ||
७६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विद्याधराः समुत्पेतुस्तस्य शृङ्गनिवासिनः |
७७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किंनराश्च समुद्विग्नाः शक्तिपातरवोद्धताः ||
७७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो दैत्या विनिष्पेतुः शतशोऽथ सहस्रशः |
७८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रदीप्तात्पर्वतश्रेष्ठाद्विचित्राभरणस्रजः ||
७८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तान्निजघ्नुरतिक्रम्य कुमारानुचरा मृधे |
७९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विभेद शक्त्या क्रौञ्चं च पावकिः परवीरहा ||
७९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वहुधा चैकधा चैव कृत्वात्मानं महात्मना |
८० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शक्तिः क्षिप्ता रणे तस्य पाणिमेति पुनः पुनः ||
८० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवम्प्रभावो भगवानतो भूय़श्च पावकिः |
८१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्रौञ्चस्तेन विनिर्भिन्नो दैत्याश्च शतशो हताः ||
८१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स भगवान्देवो निहत्य विवुधद्विषः |
८२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सभाज्यमानो विवुधैः परं हर्षमवाप ह ||
८२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो दुन्दुभय़ो राजन्नेदुः शङ्खाश्च भारत |
८३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मुमुचुर्देवय़ोषाश्च पुष्पवर्षमनुत्तमम् ||
८३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दिव्यगन्धमुपादाय़ ववौ पुण्यश्च मारुतः |
८४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गन्धर्वास्तुष्टुवुश्चैनं यज्वानश्च महर्षय़ः ||
८४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
केचिदेनं व्यवस्यन्ति पितामहसुतं प्रभुम् |
८५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सनत्कुमारं सर्वेषां व्रह्मय़ोनिं तमग्रजम् ||
८५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
केचिन्महेश्वरसुतं केचित्पुत्रं विभावसोः |
८६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उमाय़ाः कृत्तिकानां च गङ्गाय़ाश्च वदन्त्युत ||
८६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एकधा च द्विधा चैव चतुर्धा च महावलम् |
८७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
योगिनामीश्वरं देवं शतशोऽथ सहस्रशः ||
८७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एतत्ते कथितं राजन्कार्त्तिकेय़ाभिषेचनम् |
८८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शृणु चैव सरस्वत्यास्तीर्थवंशस्य पुण्यताम् ||
८८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वभूव तीर्थप्रवरं हतेषु सुरशत्रुषु |
८९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुमारेण महाराज त्रिविष्टपमिवापरम् ||
८९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ऐश्वर्याणि च तत्रस्थो ददावीशः पृथक्पृथक् |
९० क
वैशम्पाय़न उवाच:
तदा नैरृतमुख्येभ्यस्त्रैलोक्ये पावकात्मजः ||
९० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं स भगवांस्तस्मिंस्तीर्थे दैत्यकुलान्तकः |
९१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिषिक्तो महाराज देवसेनापतिः सुरैः ||
९१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
औजसं नाम तत्तीर्थं यत्र पूर्वमपां पतिः |
९२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिषिक्तः सुरगणैर्वरुणो भरतर्षभ ||
९२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिंस्तीर्थवरे स्नात्वा स्कन्दं चाभ्यर्च्य लाङ्गली |
९३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणेभ्यो ददौ रुक्मं वासांस्याभरणानि च ||
९३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उषित्वा रजनीं तत्र माधवः परवीरहा |
९४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पूज्य तीर्थवरं तच्च स्पृष्ट्वा तोय़ं च लाङ्गली |
९४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हृष्टः प्रीतमनाश्चैव ह्यभवन्माधवोत्तमः ||
९४ ग