chevron_left उद्योग पर्व अध्याय ४१
धृतराष्ट्र उवाच:
अनुक्तं यदि ते किञ्चिद्वाचा विदुर विद्यते |
१ क
धृतराष्ट्र उवाच:
तन्मे शुश्रूषवे व्रूहि विचित्राणि हि भाषसे ||
१ ख
विदुर उवाच:
धृतराष्ट्र कुमारो वै यः पुराणः सनातनः |
२ क
विदुर उवाच:
सनत्सुजातः प्रोवाच मृत्युर्नास्तीति भारत ||
२ ख
विदुर उवाच:
स ते गुह्यान्प्रकाशांश्च सर्वान्हृदय़संश्रय़ान् |
३ क
विदुर उवाच:
प्रवक्ष्यति महाराज सर्ववुद्धिमतां वरः ||
३ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
किं त्वं न वेद तद्भूय़ो यन्मे व्रूय़ात्सनातनः |
४ क
धृतराष्ट्र उवाच:
त्वमेव विदुर व्रूहि प्रज्ञाशेषोऽस्ति चेत्तव ||
४ ख
विदुर उवाच:
शूद्रय़ोनावहं जातो नातोऽन्यद्वक्तुमुत्सहे |
५ क
विदुर उवाच:
कुमारस्य तु या वुद्धिर्वेद तां शाश्वतीमहम् ||
५ ख
विदुर उवाच:
व्राह्मीं हि योनिमापन्नः सुगुह्यमपि यो वदेत् |
६ क
विदुर उवाच:
न तेन गर्ह्यो देवानां तस्मादेतद्व्रवीमि ते ||
६ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
व्रवीहि विदुर त्वं मे पुराणं तं सनातनम् |
७ क
धृतराष्ट्र उवाच:
कथमेतेन देहेन स्यादिहैव समागमः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
चिन्तय़ामास विदुरस्तमृषिं संशितव्रतम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शय़ामास भारत ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स चैनं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुखोपविष्टं विश्रान्तमथैनं विदुरोऽव्रवीत् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भगवन्संशय़ः कश्चिद्धृतराष्ट्रस्य मानसे |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
यो न शक्यो मय़ा वक्तुं तमस्मै वक्तुमर्हसि |
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यं श्रुत्वाय़ं मनुष्येन्द्रः सुखदुःखातिगो भवेत् ||
१० ग
वैशम्पाय़न उवाच:
लाभालाभौ प्रिय़द्वेष्यौ यथैनं न जरान्तकौ |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विषहेरन्भय़ामर्षौ क्षुत्पिपासे मदोद्भवौ |
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अरतिश्चैव तन्द्री च कामक्रोधौ क्षय़ोदय़ौ ||
११ ग