chevron_left शान्ति पर्व अध्याय ३३१
जनमेजय़ उवाच:
व्रह्मन्सुमहदाख्यानं भवता परिकीर्तितम् |
१ क
जनमेजय़ उवाच:
यच्छ्रुत्वा मुनय़ः सर्वे विस्मय़ं परमं गताः ||
१ ख
जनमेजय़ उवाच:
इदं शतसहस्राद्धि भारताख्यानविस्तरात् |
२ क
जनमेजय़ उवाच:
आमथ्य मतिमन्थेन ज्ञानोदधिमनुत्तमम् ||
२ ख
जनमेजय़ उवाच:
नवनीतं यथा दध्नो मलय़ाच्चन्दनं यथा |
३ क
जनमेजय़ उवाच:
आरण्यकं च वेदेभ्य ओषधिभ्योऽमृतं यथा ||
३ ख
जनमेजय़ उवाच:
समुद्धृतमिदं व्रह्मन्कथामृतमनुत्तमम् |
४ क
जनमेजय़ उवाच:
तपोनिधे त्वय़ोक्तं हि नाराय़णकथाश्रय़म् ||
४ ख
जनमेजय़ उवाच:
स हीशो भगवान्देवः सर्वभूतात्मभावनः |
५ क
जनमेजय़ उवाच:
अहो नाराय़णं तेजो दुर्दर्शं द्विजसत्तम ||
५ ख
जनमेजय़ उवाच:
यत्राविशन्ति कल्पान्ते सर्वे व्रह्मादय़ः सुराः |
६ क
जनमेजय़ उवाच:
ऋषय़श्च सगन्धर्वा यच्च किञ्चिच्चराचरम् |
६ ख
जनमेजय़ उवाच:
न ततोऽस्ति परं मन्ये पावनं दिवि चेह च ||
६ ग
जनमेजय़ उवाच:
सर्वाश्रमाभिगमनं सर्वतीर्थावगाहनम् |
७ क
जनमेजय़ उवाच:
न तथा फलदं चापि नाराय़णकथा यथा ||
७ ख
जनमेजय़ उवाच:
सर्वथा पाविताः स्मेह श्रुत्वेमामादितः कथाम् |
८ क
जनमेजय़ उवाच:
हरेर्विश्वेश्वरस्येह सर्वपापप्रणाशनीम् ||
८ ख
जनमेजय़ उवाच:
न चित्रं कृतवांस्तत्र यदार्यो मे धनञ्जय़ः |
९ क
जनमेजय़ उवाच:
वासुदेवसहाय़ो यः प्राप्तवाञ्जय़मुत्तमम् ||
९ ख
जनमेजय़ उवाच:
न चास्य किञ्चिदप्राप्यं मन्ये लोकेष्वपि त्रिषु |
१० क
जनमेजय़ उवाच:
त्रैलोक्यनाथो विष्णुः स यस्यासीत्साह्यकृत्सखा ||
१० ख
जनमेजय़ उवाच:
धन्याश्च सर्व एवासन्व्रह्मंस्ते मम पूर्वकाः |
११ क
जनमेजय़ उवाच:
हिताय़ श्रेय़से चैव येषामासीज्जनार्दनः ||
११ ख
जनमेजय़ उवाच:
तपसापि न दृश्यो हि भगवाँल्लोकपूजितः |
१२ क
जनमेजय़ उवाच:
यं दृष्टवन्तस्ते साक्षाच्छ्रीवत्साङ्कविभूषणम् ||
१२ ख
जनमेजय़ उवाच:
तेभ्यो धन्यतरश्चैव नारदः परमेष्ठिजः |
१३ क
जनमेजय़ उवाच:
न चाल्पतेजसमृषिं वेद्मि नारदमव्ययम् |
१३ ख
जनमेजय़ उवाच:
श्वेतद्वीपं समासाद्य येन दृष्टः स्वय़ं हरिः ||
१३ ग
जनमेजय़ उवाच:
देवप्रसादानुगतं व्यक्तं तत्तस्य दर्शनम् |
१४ क
जनमेजय़ उवाच:
यद्दृष्टवांस्तदा देवमनिरुद्धतनौ स्थितम् ||
१४ ख
जनमेजय़ उवाच:
वदरीमाश्रमं यत्तु नारदः प्राद्रवत्पुनः |
१५ क
जनमेजय़ उवाच:
नरनाराय़णौ द्रष्टुं किं नु तत्कारणं मुने ||
१५ ख
जनमेजय़ उवाच:
श्वेतद्वीपान्निवृत्तश्च नारदः परमेष्ठिजः |
१६ क
जनमेजय़ उवाच:
वदरीमाश्रमं प्राप्य समागम्य च तावृषी ||
१६ ख
जनमेजय़ उवाच:
किय़न्तं कालमवसत्काः कथाः पृष्टवांश्च सः |
१७ क
जनमेजय़ उवाच:
श्वेतद्वीपादुपावृत्ते तस्मिन्वा सुमहात्मनि ||
१७ ख
जनमेजय़ उवाच:
किमव्रूतां महात्मानौ नरनाराय़णावृषी |
१८ क
जनमेजय़ उवाच:
तदेतन्मे यथातत्त्वं सर्वमाख्यातुमर्हसि ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नमो भगवते तस्मै व्यासाय़ामिततेजसे |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्य प्रसादाद्वक्ष्यामि नाराय़णकथामिमाम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम् |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
निवृत्तो नारदो राजंस्तरसा मेरुमागमत् |
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हृदय़ेनोद्वहन्भारं यदुक्तं परमात्मना ||
२० ग
वैशम्पाय़न उवाच:
पश्चादस्याभवद्राजन्नात्मनः साध्वसं महत् |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यद्गत्वा दूरमध्वानं क्षेमी पुनरिहागतः ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो मेरोः प्रचक्राम पर्वतं गन्धमादनम् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निपपात च खात्तूर्णं विशालां वदरीमनु ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स ददृशे देवौ पुराणावृषिसत्तमौ |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तपश्चरन्तौ सुमहदात्मनिष्ठौ महाव्रतौ ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेजसाभ्यधिकौ सूर्यात्सर्वलोकविरोचनात् |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्रीवत्सलक्षणौ पूज्यौ जटामण्डलधारिणौ ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जालपादभुजौ तौ तु पादय़ोश्चक्रलक्षणौ |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ तथा मुष्कचतुष्किणौ ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
षष्टिदन्तावष्टदंष्ट्रौ मेघौघसदृशस्वनौ |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वास्यौ पृथुललाटौ च सुहनू सुभ्रुनासिकौ ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आतपत्रेण सदृशे शिरसी देवय़ोस्तय़ोः |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं लक्षणसम्पन्नौ महापुरुषसञ्ज्ञितौ ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तौ दृष्ट्वा नारदो हृष्टस्ताभ्यां च प्रतिपूजितः |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वागतेनाभिभाष्याथ पृष्टश्चानामय़ं तदा ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वभूवान्तर्गतमतिर्निरीक्ष्य पुरुषोत्तमौ |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सदोगतास्तत्र ये वै सर्वभूतनमस्कृताः ||
२९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
श्वेतद्वीपे मय़ा दृष्टास्तादृशावृषिसत्तमौ |
३० क
वैशम्पाय़न उवाच:
इति सञ्चिन्त्य मनसा कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् |
३० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उपोपविविशे तत्र पीठे कुशमय़े शुभे ||
३० ग
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्तौ तपसां वासौ यशसां तेजसामपि |
३१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ऋषी शमदमोपेतौ कृत्वा पूर्वाह्णिकं विधिम् ||
३१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पश्चान्नारदमव्यग्रौ पाद्यार्घ्याभ्यां प्रपूज्य च |
३२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पीठय़ोश्चोपविष्टौ तौ कृतातिथ्याह्निकौ नृप ||
३२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेषु तत्रोपविष्टेषु स देशोऽभिव्यराजत |
३३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आज्याहुतिमहाज्वालैर्यज्ञवाटोऽग्निभिर्यथा ||
३३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ नाराय़णस्तत्र नारदं वाक्यमव्रवीत् |
३४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुखोपविष्टं विश्रान्तं कृतातिथ्यं सुखस्थितम् ||
३४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अपीदानीं स भगवान्परमात्मा सनातनः |
३५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्वेतद्वीपे त्वय़ा दृष्ट आवय़ोः प्रकृतिः परा ||
३५ ख
नारद उवाच:
दृष्टो मे पुरुषः श्रीमान्विश्वरूपधरोऽव्ययः |
३६ क
नारद उवाच:
सर्वे हि लोकास्तत्रस्थास्तथा देवाः सहर्षिभिः |
३६ ख
नारद उवाच:
अद्यापि चैनं पश्यामि युवां पश्यन्सनातनौ ||
३६ ग
नारद उवाच:
यैर्लक्षणैरुपेतः स हरिरव्यक्तरूपधृक् |
३७ क
नारद उवाच:
तैर्लक्षणैरुपेतौ हि व्यक्तरूपधरौ युवाम् ||
३७ ख
नारद उवाच:
दृष्टौ मय़ा युवां तत्र तस्य देवस्य पार्श्वतः |
३८ क
नारद उवाच:
इह चैवागतोऽस्म्यद्य विसृष्टः परमात्मना ||
३८ ख
नारद उवाच:
को हि नाम भवेत्तस्य तेजसा यशसा श्रिय़ा |
३९ क
नारद उवाच:
सदृशस्त्रिषु लोकेषु ऋते धर्मात्मजौ युवाम् ||
३९ ख
नारद उवाच:
तेन मे कथितं पूर्वं नाम क्षेत्रज्ञसञ्ज्ञितम् |
४० क
नारद उवाच:
प्रादुर्भावाश्च कथिता भविष्यन्ति हि ये यथा ||
४० ख
नारद उवाच:
तत्र ये पुरुषाः श्वेताः पञ्चेन्द्रिय़विवर्जिताः |
४१ क
नारद उवाच:
प्रतिवुद्धाश्च ते सर्वे भक्ताश्च पुरुषोत्तमम् ||
४१ ख
नारद उवाच:
तेऽर्चय़न्ति सदा देवं तैः सार्धं रमते च सः |
४२ क
नारद उवाच:
प्रिय़भक्तो हि भगवान्परमात्मा द्विजप्रिय़ः ||
४२ ख
नारद उवाच:
रमते सोऽर्च्यमानो हि सदा भागवतप्रिय़ः |
४३ क
नारद उवाच:
विश्वभुक्सर्वगो देवो वान्धवो भक्तवत्सलः |
४३ ख
नारद उवाच:
स कर्ता कारणं चैव कार्यं चातिवलद्युतिः ||
४३ ग
नारद उवाच:
तपसा योज्य सोऽऽत्मानं श्वेतद्वीपात्परं हि यत् |
४४ क
नारद उवाच:
तेज इत्यभिविख्यातं स्वय़म्भासावभासितम् ||
४४ ख
नारद उवाच:
शान्तिः सा त्रिषु लोकेषु सिद्धानां भावितात्मनाम् |
४५ क
नारद उवाच:
एतय़ा शुभय़ा वुद्ध्या नैष्ठिकं व्रतमास्थितः ||
४५ ख
नारद उवाच:
न तत्र सूर्यस्तपति न सोमोऽभिविराजते |
४६ क
नारद उवाच:
न वाय़ुर्वाति देवेशे तपश्चरति दुश्चरम् ||
४६ ख
नारद उवाच:
वेदीमष्टतलोत्सेधां भूमावास्थाय़ विश्वभुक् |
४७ क
नारद उवाच:
एकपादस्थितो देव ऊर्ध्ववाहुरुदङ्मुखः |
४७ ख