chevron_left आश्वमेधिक पर्व अध्याय १
वैशम्पाय़न उवाच:
कृतोदकं तु राजानं धृतराष्ट्रं युधिष्ठिरः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुरस्कृत्य महावाहुरुत्तताराकुलेन्द्रिय़ः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तीर्य च महीपालो वाष्पव्याकुललोचनः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पपात तीरे गङ्गाय़ा व्याधविद्ध इव द्विपः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं सीदमानं जग्राह भीमः कृष्णेन चोदितः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मैवमित्यव्रवीच्चैनं कृष्णः परवलार्दनः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमार्तं पतितं भूमौ निश्वसन्तं पुनः पुनः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददृशुः पाण्डवा राजन्धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं दृष्ट्वा दीनमनसं गतसत्त्वं जनेश्वरम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भूय़ः शोकसमाविष्टाः पाण्डवाः समुपाविशन् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
राजा च धृतराष्ट्रस्तमुपासीनो महाभुजः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वाक्यमाह महाप्राज्ञो महाशोकप्रपीडितम् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तिष्ठ कुरुशार्दूल कुरु कार्यमनन्तरम् |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्रधर्मेण कौरव्य जितेय़मवनिस्त्वय़ा ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तां भुङ्क्ष्व भ्रातृभिः सार्धं सुहृद्भिश्च जनेश्वर |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न शोचितव्यं पश्यामि त्वय़ा धर्मभृतां वर ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शोचितव्यं मय़ा चैव गान्धार्या च विशां पते |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रैर्विहीनो राज्येन स्वप्नलव्धधनो यथा ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अश्रुत्वा हितकामस्य विदुरस्य महात्मनः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
वाक्यानि सुमहार्थानि परितप्यामि दुर्मतिः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उक्तवानेष मां पूर्वं धर्मात्मा दिव्यदर्शनः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्योधनापराधेन कुलं ते विनशिष्यति ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वस्ति चेदिच्छसे राजन्कुलस्यात्मन एव च |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वध्यतामेष दुष्टात्मा मन्दो राजा सुय़ोधनः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्णश्च शकुनिश्चैव मैनं पश्यतु कर्हिचित् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्यूतसम्पातमप्येषामप्रमत्तो निवारय़ ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिषेचय़ राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स पालय़िष्यति वशी धर्मेण पृथिवीमिमाम् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ नेच्छसि राजानं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मेढीभूतः स्वय़ं राज्यं प्रतिगृह्णीष्व पार्थिव ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
समं सर्वेषु भूतेषु वर्तमानं नराधिप |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अनुजीवन्तु सर्वे त्वां ज्ञातय़ो ज्ञातिवर्धन ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं व्रुवति कौन्तेय़ विदुरे दीर्घदर्शिनि |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्योधनमहं पापमन्ववर्तं वृथामतिः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अश्रुत्वा ह्यस्य वीरस्य वाक्यानि मधुराण्यहम् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
फलं प्राप्य महद्दुःखं निमग्नः शोकसागरे ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वृद्धौ हि ते स्वः पितरौ पश्यावां दुःखितौ नृप |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न शोचितव्यं भवता पश्यामीह जनाधिप ||
१९ ख